อากาศชื้นๆ แบบนี้ หวนให้คิดถึง.

ครั้งหนึ่งบนภูสอยดาว

การยืนอยู่ท่ามกลางดวงดาวที่ระยิบระยับนับไม่ถ้วน

ได้นั่งมองดาวตกดวงแล้วดวงเล่า

ดวงหนึ่งตก ฉันชี้ให้เขาดู

เขามองตามมือ และคงไม่ได้รู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เห็น

บทสนทนาแห่งอนาคต เกิดขึ้นบนนั้น

ฉันว่า หากเรียนจบ จะเปิดร้านกาแฟเล็กๆ ที่นี่ หรือ ที่ปาย ดีไหม

เขาว่า อากาศเย็น เข้าร่ม และรีบพักผ่อนเถอะ

ฉันหยุดคิดในคืนนั้น และพยายามไม่พูดถึงเรื่องเหล่านี้ตลอดที่อยู่ที่นั่น

คืนสุดท้ายก่อนกลับบ้าน

ดาวตกหนึ่งดวง เขาเองที่ชี้ให้ฉันดู

ฉันมองตามมือเขา และตื่นเต้นกับสิ่งที่เห็น เหมือนว่านี่เป็นครั้งแรกที่ฉันเห็นดาวตก

บทสนทนาแห่งจินตนาการ เกิดขึ้นอีกครั้ง

ฉันว่า ที่นี่ดาวตกเยอะจัง แม่บอกว่าดาวตก 1 ดวง จะเกิดเป็นสิ่งมีชีวิตขึ้นมา 1 ชีวิต

เขาว่า ที่นี่ ดวงดาวมากมาย ดาวตกเป็นเรื่องธรรมดานะ

และที่เรียนมา สิ่งมีชีวิตเกิดจากการสืบพันธุ์

.

.

ครั้งนั้น มีเพียงความเงียบเท่านั้น ที่เข้าใจความรู้สึกของฉัน

..

ผ่านมาเกือบ 6 ปี แล้ว

เจ้าของคำพูดที่ยืนอยู่บนความเป็นจริงในทุกเรื่องๆ ได้จากไปแล้ว พร้อมกับภูสอยดาวในฝันของฉัน

.

เล่าถึงความสุขที่อมความทุกข์ ครั้งนั้น หวนให้นึกถึงเชียงใหม่ เมื่อปี 2545

แล้วฉันจะเล่าให้ฟัง

.

.

แสงแดด @ 8 พฤษภาคม 2550

r>edit @ 2007/05/08 00:25:32

edit @ 18 Sep 2008 03:14:19 by แสงแดด