ครั้งหนึ่ง ของช่วงชีวิต ฉันถือว่ามันเป็นเรื่องของ ช่วงเวลา

ช่วงชีวิตหนึ่งผ่านไป อาจนำพาช่วงเวลาที่มีความสุขและความทุกข์มาให้

.

.

วันนี้ในเวลาไล่เลี่ยกันไม่นาน

ฉันถูกถามด้วยคำถามที่ใกล้เคียงกัน

คนแรกถามว่า เคยเสียใจมากๆ กับเรื่องเดิมๆ ไหม

คนที่สองถามว่า เวลาเสียใจ จะจัดการกับความรู้สึกได้ยังไง

ฉันตอบคำถามพวกเขาด้วยรอยยิ้ม

และคิดถึงถ้อยคำของใครบางคน

ทุกอย่างอยู่ที่ใจเธอ หากเธอคิดว่าจะเสียใจ มันก็เป็นอย่างอื่นไปไม่ได้

และทุกครั้งที่ต้องเสียใจ ให้ลองถามตัวเองด้วยว่า ความสุขมันมีมากกว่ารึเปล่า

หากเธอตอบคำถามตัวเองไม่ได้ เธอจะวนเวียนอยู่อย่างนั้น

แต่ฉันก็ไม่ได้ตอบสองคนนั้นไป

นอกจากแค่เอามือไปแตะตัวเขาแล้วพูดเบาเบาว่า ร้องไห้ออกมาสิ

.

.

ฉันว่า คนเราถ้าเสียใจ ก็ร้องไห้ไปเถอะ

เสียใจก็เป็นทุกข์มากพอแล้ว ยังต้องมาทุกข์เพราะอยากจะควบคุมความรู้สึกเสียใจอีก

ชีวิตทุกวันนี้มันยาก เพราะคนเราชอบควบคุมทุกสิ่งทุกอย่าง

ฉันเลิกถืออะไรมานานแล้ว

เพราะฉันเรียนรู้กับตัวเองว่า

ไม่มีสิ่งใดที่จะเป็นของเราถาวร และคำมั่นสัญญาก็จับต้องได้ยากเหลือเกิน

.

.

บางเวลา โลกของฉันมันก็หม่นๆ แบบนี้ แต่มันก็มีส่วนจริงอยู่บ้างนี่เนอะ

.

.

แสงแดด @ 16 มิถุนายน 2550

edit @ 24 Feb 2008 23:30:13 by แสงแดด

edit @ 18 Sep 2008 03:08:12 by แสงแดด